كوفه مىزيسته‌اند . « 1 » خوارزمى مىنويسد كه او در روز عاشورا به ميدان شتافت و اين رجز را خواند : قَدْ عَلِمَتْ سَعْدٌ وحَىُّ مَذْحِج * انّى لَيْثُ الْغابِ لَمْ اهَجْهِجِ « 2 » اعْلُو بِسَيْفى هامَةَ الْمُدَجج‌وَاتْرُكُ القَرْنَ لَدَى التَعرج فَريسَةُ الضَبُعِ الازل الاعرج‌ِفَمْنَ تَراهُ واقِفاً بِمَنْهج « 3 » به تحقيق قبيلهء سعد و مذحج باور دارند كه من شير بيشه هستم كه هرگز طرد نشده‌ام ؛ شمشير خود را بر كاسهء سرِ پوشيده از سلاح ، فرود مىآورم و حريف را طُعمه كفتار لاغر لنگ مىنمايم ؛ چه كسى را مىبينى كه از راه و روش من آگاه است ؟ عمير بن عبداللَّه در مقابله با دشمن ، نبردى سخت كرد و پيوسته جنگيد تا سرانجام توسط مسلم ضبابى و عبداللَّه بجلى ، به شهادت رسيد . « 4 » عمير بن قرظه عمرو بن قرظه عمير « 5 » بن كنّاد « 6 » نام او در زيارت رجبيه ، در شمار شهيدان كربلا آمده است ؛ « 7 » و جز اين دربارهء وى اطلاعى در دست نيست .

--> ( 1 ) . تاريخ الكوفه ، سيّد حسين براقى ، ص 202 . ( 2 ) . در برخى منابع به جاى اين مصرع آمده است : انّى لَدَى الهَيْجاءِ لَيْثٌ مُحْرِجٍ ( من در هنگامهء جنگ شيرى سخت‌گيرم ) ، تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 288 . ( 3 ) . مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 17 ، انوار الهدى . ( 4 ) . همان . ( 5 ) . در نسخه‌اى از زيارت رجبيه كه بحار نقل كرده نام او عمر آمده است . ( بحارالانوار ، ج 101 ، ص 340 ( چاپ ايران ) و برخى ديگر غمر گفته‌اند ( انصار الحسين ، شمس‌الدين ، ص 157 ، الدارالاسلامية ) . ( 6 ) . برخى نام پدر وى را كنار گفته‌اند ( وسيلة الدارين ، ص 179 ) . ( 7 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 345 .